— Bütün bu görmelerden, değmelerden, işitmelerden hiçbirine güvenim kalmadı.
—Öyleyse ne lüzum var göze, ele, kulağa?.
—Yetersizlikleri göstermek için lâzım onlar...
Biz hep normal olmayan insanı tarif etmeye kalkar ve bu yönden bir tedavi şekli bulmaya çalışırız. Ya normal olanı tarif et deseler ne yaparız?.. O zaman, karşımıza, taş gibi, odun gibi, hissiz ve şuursuz bir şey çıkmaz mı?