Sesini çıkarmaya korkan oracıkta vazgeçmişti özgürlügünden. Özgürlük degil para karın doyuruyordu. Distopya, dünyamızın beynelmilel adıydı.
Yine de çıldırtıcı bir sabırla her şeyin iyi, güzel olacağını söylüyorsak, sebebi güneşti, doğudan doğan güneş. Güneş güpegündüz kandırıyordu bizi. Belki de teselli ediyordu, Hayatı akışına bırakıp, tevekkülle kaderinin olumlanmasını bekleme huyunu güneş de doğululuğundan almıştı.