Ruhunu esir eden ve kulaklarını gitgide sağırlaştıran dünya acısıyla baş edebilmenin yolunu arıyordu Beethoven. Yıpranmış defterinin sarıya çalan sayfalarını dolduran, notalar değil kalbinden saçılan kıvılcımlardı. Bazı şarkıların notaları, insanın çektiği acılardır.
Bu iki adam dünyada hoşgörü diye bir şey olmadığını bilmiyorlar. İnsan kendininkine uygun olmayanı bağışlamaz. Biz, hoşgörüsü olmadığını bile bile, başkalarında kendininkinden ayrı olanı bağışlamaya çalışana hoşgörülü diyoruz.
“Tarih yakın arkadaşlarının ihanetine uğramış insanların hikayeleri ile doluydu. Havarisi Yahuda, İsa’ya, en yakın dostu Brütüs, Sezer’e ihanet etmişti…”