“Neden buradasın?” Diye sordu Vasya ona.
Bir an için cevap vermeyeceğini düşündü ama sonra Morozko gönülsüzce olsa da “ Ağladığını duydum,” dedi.
“Ben…Sen… sen bana böyle gelip sonra da çekip gidemezsin,” dedi. “Önce hayatımı kurtardın. Sonra beni üç çocukla karanlıkta tek başına bocalamaya terkettin. Derken yine hayatını kurtardın. Ne istiyorsun sen bende? Sakın… beni öpüp kaçmaya kalkma…Ben…”
Dudaklarım gülümsemek için incelmek üzereyken durdurdum. Önce gözlerim, şimdi de dudaklarım. Bu adamın yanındayken organlarım bile benden bağımsız hareket etmeye başlıyor.