Bir pazar yerinde, tezgâhlar kalktıktan sonra sokaklarda dolaşıp yere atılan sebze ve meyvelerden toplayan kadınlar kimsenin yüzüne bakamazlar. Utanç, onları kocaman dünyada yalnızlaştıracak kadar keskindir.
...
O kadınlar, insanlığın günahlarını toplamak için akşamüzerleri yeryüzüne inen mitolojik varlıklar gibi.
Abartıyorum. Düpedüz gerçekler işte! Utancımdan böyle söylüyorum.