Bir yığın toprakla bir parça mermer,
Üstünde yazılı yaşınla, adın;
Başucunda matem renkli Serviler
Hüznüyle titreşir sanki hayatın. 
Seni gömdük anne yıllarca evvel
Gözyaşlarımızla bir ıssız yere
Kimsesiz bir akşam z
iyaya bedel
Matem dağıtırken hasta kalplere.
Kimsesiz bir akşam, ezelden yorgun
Hüznüyle erirken Dicle de sessiz,
Öksüzlük denilen acıyla vurgun
Bir başka ölüydük bu toprakta biz. 
Bir günümüz bile sensiz geçmezken
Şimdi mezarına hasretiz anne…