Ah ya, bu hayat neden filmlerdeki gibi değildi? Evde pijamaları çekip çikolata yiyerek, aşk filmleri izleyip hüngür hüngür ağlayarak acıyı yaşayacak zaman yoktu.
Başkalarının ne düşündüğünü ne çok önemsiyoruz. Sırf onlar ne der diye kim bilir kaç sevinci yarım yaşıyoruz. Kaç kararı uygulayamıyoruz. Kaç sürprizli sonuçlar barındıran riski alamıyoruz. Sürprizleri, mutlulukları, başarıları erteliyoruz.
Konuşarak bir cahili eğitebilirsiniz, bir yanlış anlaşılmayı çözebilirsiniz, hatta bir sağıra sesinizi duyurabilirsiniz, ancak duymak istemeyene kendinizi asla dinletemezsiniz.
Aynaya baktım bir sabah.
"Bu böyle devam edemez..." dedim, aynadaki, ruhu cinayete kurban gitmiş ama katili elevermek istemediği için kendisi öldürmüş gibi davranan kadına. O gün bugündür, aynadakine çok güvenirim.