Bedeli insanlık olan zenginliği, rütbeyi, şöhreti ben neyleyim?
Reklam
Bana elde ettiğiniz başarılarla gelmeyin. Ne paranız, ne eğitiminiz, ne de titrinizden etkilenirim. Hepsi kazanılır.
Kazanırken saflık gidiyorsa paranızı bile sevmeyin.
Çalıştım. Kazandım. Yanımda duranlarla paylaştım. Gitmesinler diye her şeyi yaptım. Ama vermeye alıştırınca birini, daha fazlasını istiyor. Daha fazlasını vermeyince de, çekip gidiyor. Öyle sessiz sedasız da değil. Söverek, söylenerek.
Dost acı söylemez kardeşim.
Dost dediğin acını bal yapar, yutar...
Pişmanlık denen o en fena duygu ise genelde yaşayamadıklarımızdan değil de yarım yaşadıklarımızdan kaynaklanıyor. Başkaları yüzünden kursağımızda kalan her mutluluk, gün geliyor en büyük mutsuzluğumuz oluyor. Kendi kul hakkımıza girmenin günahını yaşıyoruz.
Reklam