"Kendimi geri çektim ve suçluluk duygularımı, keder ve sıkıntılarımı içine attım. Derken, bir anda dönemin tanığı olarak kıymete bindim -bu beni, sahip olduğun suçluluk duygularım karşısında çelişkiye düşürdü. Çünkü, bu röportajlarda benim suçlu olup olmadığım sorulmadı, aksine tarihi gerçekler merak ediliyordu. Dolayısıyla, kendimi savunmak zorunda hissetmeden, bildiklerimi anlattım hep. Ancak, bu yükü bir süre sonra taşıyamaz hale geldim- ve daha çok düşünür oldum. Bugün kederim iki yönlü: Nasyonal sosyalistler tarafından katledilen milyonlarca insanı düşünüp acı çekiyorum. Doğru zamanda karşı koymak için gerekli özgüveni bulamamış olan genç kız Traudl Humps'u düşünüp acı çekiyorum."