Devran bana taslarla zehir sundu da birden
Ben herkese bir neş'e yarattım o zehirden.
Bir köprü kurup, zulmetin ardında, seherle,
Bildim gülüp eğlenmeyi ömrümce kederle.
Alnımdaki her çizgi beyaz bir gece saklar,
Bir başka şafaktır saçımın gördüğü aklar.
Seyre çık, sevdiğim, akşamları kurbanlarını;
Yarıyor kalbini herkes sana göstermek için.
Âh, o taş kalbine bir gün heyecan vermek için
Yedi köy halkı sebîl etti bu yıl kanlarını.
Şâir silecek yaşları bir gül demetiyle, Yüzlerde bir iz kalmayacak mâteme dâir;
Baykuşları besler gibi Ankaa'nın etiyle, Fânîlere kurbân edecek rûhunu şâir...