Gördüklerim karşısında susmalarım beni yoruyor bayım.
Ağlamak istiyorum, icim ağlıyor, gözlerimin yaş dökmesine izin vermiyor.
Içim yoruluyor bayım.
Kızmak, bağırmak, sitemkâr olmak istiyorum. Gördüklerime, bildiklerime, olanlara şaşırmak istiyorum bayım.
Tepkisiz kalıyorum herşeye. Ben duygusuzluktan korkuyorum bayım.
Şimdiki beni kurtuluş sananlar var bayım, oysaki ruhu ölü bir bedenle konuştuklarını bilmiyorlar
Buzlaşmış hayatımın çözülüp harekete geçmesini istiyorum bayım.
En zirvede yaşadığım şu duyguların sönüklüğü bir bitiş simgesi midir bilmiyorum. Bir hayatın bitişi olmasına daha çok yormak istiyorum bayım.
Bir duygunun bitişindense...
Nasıl oluyordu bayım, bir duygu bitişi tüm duyguları nasıl emiyordu bu kadar?
Ben özlüyorum bayım.
Ben eski Beni özlüyorum...
Içimde ölen kelebeklerin canlanmasını, içimde ki çılgın kızın bi daha cıvıldamasını istiyorum bayım.
Ben yalnızlıktan eskisi gibi korkmak istiyorum ben bu çaresizliğe alışmak istemiyorum bayım.
Ben ölüyor, ben yavaş yavaş tükeniyorum bayım!...
~dilhûn✍
30.06
20:00