"Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan, bütün insanları anlar... "
Arapça da Refîk, yol arkadaşıdır; seninle sadece yola değil duygularına da eşlik eder. Onun için yola işitenle değil, hissedenle çıkılır. İşiten, yoldaki seslerden ürkerek seni yalnız bırakabilir fakat hisseden, dokunulduğunda koku veren fesleğen gibi her daim yüreğine dokunur.
Başkasının hatasını diline dolamak ancak hiç hata yapmamış insanların hakkı olsa, birisinin hatasından bahsettiği an insan ilk hatasını yapmış ve o hakkını kaybetmiş olurdu.