Hakan Kaya
@Hakhan
Göğe bakma duraklarını özledik.
"Hiçbir şeyle yatışmayan yürek telaşını.Kapı zilleriyle telefonlar arasında tükenmeyi. Geceyi bir hayal hazinesine çeviren uykusuzluğu. Bir gövde önünde diz çökmeyi. Kendimi severek yürümeyi kalabalıkta.'Göğe bakma duraklarını' özledim.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
" Bir doğruya sevinmekten çok bir saçmalığa gülümseyebilen hoşgörüyü.' Nerde kaldın' ayazını değil,' hoşgeldin ' iyiliğini.
Kendini yenileyen, kendine sahip çıkan bir yalnızlıkla dönmüştü, yedeğinde insan gerçeğinden binlerce altın anahtarla.
Kimse yaşamadan bilemezdi elbet,nereye,neden giderse gitsin, tüm yolculukların insanı çocukluğuna götürdüğünü.