Hatice Kübra
@Hakuta
11 okur puanı
Şubat 2025 tarihinde katıldı
"Boşluk", günümüzde insanların yaşadığı sorunların temelinde yatan en büyük etkenlerden biridir. Kişiler içsel boşluk hissettiklerinde, hayata karşı dirençli olma güçlerini kaybederler Kaybedilen bu direnç sebebiyle hedefler, gayeler kaybolur Gayeler kaybolduğunda ümitsizlik, çaresizlik baş gösterir ve insanlar istemekten, çabalamaktan ve hatta dua etmekten bile vazgeçebilirler.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Ne zaman çocuklarını şuurlu bir şekilde yetiştiren anneleri yetiştirirsek, işte o zaman İslam dünyaya hakim olacak.
Hatice Kübra
, bir kitap okuduPuan vermedi·117 syf.·
11 günde okudu
·Okunma: 31 Mart 2026 00:00
·2026 12. kitabı
Bütün yollar gitmek için değildir ki. Bazı yollar gelmek içindir de. Zira insan en sonunda ve mutlaka yola çıktığı yere geri gelir. Bunu bilirse de kendine gelir. Zira dünya insanın kendini bulacağı kadar kendini yitireceği de bir yerdir. Onun için yaşamak zaten yolda olmak demektir.
Varmak meselesi de başka. Zira bizlerin vazifesi varmak için yola düşmek de varacağımız yeri düşünmek de değildir. O ki Allah rızası için düştük yola. Yolumuzu açacak da bize bir yol bulacak da O. Biz yoldan mesulüz. Bizim işimiz yola düşmek, yürümek... Bizi vardırmak, ulaştırmak O'nun takdiri. Biz yürürüz varırsak nasip deriz, varmazsak bu yolda ölürüz ona da nasip deriz. Ve her birine şükrederiz. Yola da yolda olmaya da varmaya da yolda kalmaya da şükrederiz.
Biz görünürde çamur karar çömlek yaparız lakin bunun ötesi vardır. Onu görmek lazımdır. Nasıl ki biz toprağı alır karar, ezersek; insanı da dertleri, sıkıntıları öyle ezer de kıvama getirir. Sonra nasıl bir şekil vermek için çarkın üzerinde döndürürsek onu, işte hayat da bize öyle şekil verir. Lakin böyle bir çömlek hamdır, yanması pişmesi gerekir. İşte onu hamken tam edecek olan o fırının ateşidir.
Bak bu elimdeki çamura, her şeyi tamam. Toprağı var, kili var, suyu var ama canı yok. Böylece bıraksak bunu hiçbir şeye faydası yok. Zira içinde ruhu yok. Bak; insanı da hamken tam yapacak o ateşi insan kendi içinde taşır. Lakin o ateş iki türlüdür. Eğer nefsinin ateşiyle pişirirse ruhunu, yanar da sönmez kül olur. Ama imanın ateşiyle ruhunu pişirirse ve bilirse sahibinin kim olduğunu işte o vakit yana yana kul olur.