Halbiasi
@Halbia
Reklam
KUSURSUZ BİR EVREN
İçim buruk buruk. İkinci kitabı bitirdikten sonra içimdeki umutsuzluğu bastırıp üçüncü kitaba başlamam çok zor oldu diyebilirim. Her türlü beladan bir şekilde kurtulabileceklerine dair olan inancım sönmüş gibi. Sürece olan güvenimi sanırım kaybettim. General Sorrengail'in ölmesi yaralılar Liam ve daha nice kayıp şimdi de Xaden... Ahh Xaden...
Neyse başlayalım bakalim. İkinci kitabın sonunda artık dedim ki "tamam artık hiçbir şey yoluna girmeyecek" ki haksız da sayılmam. Gidişatta yol kat ettiklerini düşünsek bile somut bir amaca bir türlü ulaşılamiyor. Bu da bir yerden sonra insana umutsuzluk veriyor. Kitabı üçleme sanıp okumaya başlamiş olduğum için özellikle kitabın sonunda bir şeylerin değişeceğine çok çok inanmiştim. Son 25 sayfa kala bu umudumu kaybetip derin araştirmalara girince fark ettim ki serinin henüz yayınlanmayı bekleyen iki kitabı daha var. Seriye tutulmuş olduğum için bu bir yandan güzel bir haber. Diğer yandan mutlu sonlar gene yarına kaldı. Yazarın her kitabında can alıcı bir karakteri elemesi de artık bende kırılmadık yer birakmadi.
Güzel şeyler de olmuyor değil tabi. Takımın kendi içindeki ahengi arkadaşlık bağı aşırı güzeldi. Kızımızın bu kitapta çok daha güçlü çok daha kontrollü. Çiftimiz birbirine hep destek oldu ve Xaden gerceten çok iyi yazılmış bir erkek karakter. Kusursuz asla değil ama hayranlık uyandırıcı. Çiftçimizin güçlenen sevgi bağını daha çok hissettik bu kitapta. Bu kitapta da birden çok sebeple uzak düştüler ama gene de birbirlerini buldular.
Akıcılık, evren, romantik ve fantastik unsurları, hiçbir detayın anlamsız olmaması ve sonunda bir yere bağlanması... Seri tek kelimeyle mükemmel. Ama ahh şu sonları olmasa...
"Beni öldürmekle tehdit etmeyecek misin? diye sordu Ridoc.
"Ben boş tehditler savurmam."
Bağımızdan ona uzandım ama Xaden'ın kalkanları hâla sımsıkı kapalıydı
Ridoc başını yana eğdi. "Yani beni öldürmeden önce tehdit mi etmezsin yoksa beni gerçekten öldürmez misin?" Xaden omuzlarını silkti. "Sen seç."
GÜÇLÜ KADIN KARAKTER OKUMAK İSTEYEN...
Birinci kitap bittiği saniye büyük bir heyecanla başladığım sonunda duygularımı darma duman eden o kitap... Başlayalim efenim anlatmaya.
İkinci kitapta Xaden mezun oluyor ve sınır bölgelerden biri olan Samara'ya göreve gidiyor. Violence ise malum sadece ikinci sınıfa geçebildi. Peki eş ejderhalar ne kadar süre ayri kalabilir? Tahmin edersiniz ki Tain bu durumdan hiç ama hiç memnun değil. Artık çiftimiz 7 günde bir defa buluşabilecek ama maalesef bu sözde bir ifade. Olaylar karmaşıklaştıkça ayrı kalmaya mahkum oluyorlar.
Basgiath Savaş Akademesine eklenen yeni hocalar kızımızı çok zorlu ve işkence boyutundaki eğitimlerden geçiriyor. Bildiği sırrı açığa çıkarmak için ellerinden geleni türlü yollarla yapıyorlar.
Peki Violet çözülmüş müdür?
Biraz da sınır bölgesine göreve gönderilmiş taze teğmenden bahsetmek isterim.
Xaden'in içinden bi noktada çıkan romantik erkeği tebrik ediyoruz. Birinci kitapta hiç mektup yazabilecek biri gibi durmuyordu mesela. Tabi her erkek gibi duygulari derinleştikçe bazi davranişlari da evrimleşmeye başladi. Beni de en kızdıran noktalardan biri burasiydi.
Erkeklerin koruyucu davranışları bir yere kadar sempatik ve hatta tatlı gelebilir. Peki dozajı aşarsa? Serinin ikinci kitabında Xaden bu sınırı defalarca aştı ve bir yerden sonra ilk kitapta Dain'in davrandığı gibi davranmaya başladı. İlk kitapta sürekli kızı destekleyen ona güvenen başka bir yolunu bulabilirsin, diyen adam geride kaldı. Kızın gücünü görmeyi reddedip karşısında güçlü bir kadın değil savunmasız bir kız çocuğu varmış gibi davranmaya başladı. Oysa Violet birçok beladan zekası, gücü ve istikrarıyla kurtuldu. Okuduğum en güçlü kadın karakterlerden biriydi. Güç derken duygusuzca davranmak ya da fiziksel anlamda bir güçten bahsetmiyorum. Fiziksel anlamda da kızımız oldukça kendini
Reklam