EMİNE ÖZTÜRK
@Halbilir
Şu anda okuduğu kitap
Görebilen anlar
Cennete bahçe demek, cehenneme ateş demek cahiller içinmiş.Hiç bir şey o kadar basit değil.Biz zannediyoruz ki insan ölünce çürümeye başlar.Doğru değil.İnsan doğduğu andan itibaren çürümeye başlıyor.İnsanı çürüten ölüm değil,hayattır.
Seni hikâyeme sığdıramazken,
Sen masal kahramanı olmayı tercih ettin.Şimdi varla yok arasında,araftasın.
Emine Öztürk
Bedenin halay çekerken
Ruhun ağlayabiliyorsa.
Sen oldun demektir.
Salla gitsin be.
O zamana gidelim
Seni milattan önce
Tanıyor gibiyim.
Taş devrinde
Taş yontmuştuk seninle.
Ateşi bulmuştuk,
Kala kalmıştık öylece.
Ve sevinmiştik
Isınacağız diye.
Kalbimizin buz dağını
Göremeden
Isınırız sanmıştık.
Meğer ne çok şeyleri
Var saymışız.
Aslında yokken.
Uzun uzun cümleler yoktu
O zamanlar.
Şimdi sayfa sayfa
Dökülüyor yalanlar dillerimizden.
Ben seni o taştan
Vakitte sevdim.
Ben bu zamanı sevmedim.
Şimdi ben gidiyorum ,
Sen de oraya gelir misin?
Emine Öztürk
Isıtmaya çalışmayın kalbimi
Söndürdüm kalbimin fenerlerini.
Bırakın ışıksız kalsın evim.
Sürse de bu ,ölüm gelse,
Açmayın perdelerini kalbimin.
Aşk sussun şimdi,
Konuşsa kan çıkacak çünkü.
Yerle bir edecek
Kalbimin kalelerini.
Sevdaya el uzatmıyorum artık,
Kalbime de gelmesin.
Buz dağına dönüştürüyorum kalbimi.
Ne olur kimse gelip
Ateş yakmaya yeltenmesin.
Emine Öztürk