Hale Arık
@Halegulw
Yahya Kemal Beyatlı ' nın bir sözü vardır ; " İnsan alemde hayal ettiği müddetçe yaşar. " Evet, bu söze kitapta fazlasıyla şahit oluyorsunuz. George ve Lennie ' nin hayata tutunmalarına sebep olan hayalleri vardır. Kendilerine ait, dışlanıp horlanmadan yaşayacakları bir ev ve arazi sahibi olmak. Tabi birkaç tavşan da olmalı. Çünkü Lennie ' nin tuhaf bir hastalığı, takıntısı vardır. Yumuşak şeylere dokunmayı, okşamayı çok sever. Ama gücünü kontrol edecek bir zekaya sahip olmadığı için, severken, okşarken öldürür fareleri ve diğer canlıları. İnsan en büyük zararı en çok sevdiklerine verir, sözü tam bu duruma uygun.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Tepeye tırmandığımı zannederken aslında bayır aşağı koşmak. Tam böyleydi durum. İnsanların gözünde giderek yükselirken, aynı anda hayat da benden o kadar eksiliyor, ayaklarımın altından çekilip gidiyordu.
El alemin canı cehenneme diyebilmektir bazen hayat.. Kimin ne düşündüğünü umursamadan, o sığ kalıplara kendini hapsetmeden, özgürce yaşayabilmektir aslen hayat.. Hayatınının anlamını ararken kaybolmuş genç bir kadın Veronika. İşi, onu çok seven bir ailesi güzel bir diploması olmasına karşın hep bir yanı mutsuz.. Monotonluk mu yoksa hayatın anlam eksikliği mi? İntihar aşamasına gelen ve ölmek isteyen bir kadının sonrasında başından geçen sıradışı olaylara karşı farkında olmadan verdiği mücadeleyi okuyacaksınız. Aşk, mutluluk, delilik ve kendini o kalıplara hapsetmeden özgürce davranmanın nasıl bir duygu olduğunu, yaşadığı hayatın aslında ne denli kıymetli olduğunu farkedecek.
“Bir yanda avlanmanın, her şeyi önceden tasarlamanın, yabansı sevinçlerin, ustaca davranışların pırıl pırıl dünyası vardı. Bir yanda da, özlemlerin, yenilgiye uğrayan sağduyunun dünyası.„ Farklı dünyalar yaratıyor; hepsinde farklı insanlar olarak rol alıyoruz.. yoksa sadece rol mu yapıyoruz? Aslında aynı kişiyiz de, içimizde mi farklı insanlar taşıyoruz? Aynı dünyaya farklı gözlerle bakınca, değişir mi dünya?
