"Türkçede iki kişi çok kişidir.
Kendimle başım belada.
Yine gemi dışındaydım.
Suların ortasında.
Birazdan suların üzerine çökeceği bir kıyıda.
Suyun içinde.
Tek başına.
Artık sahilsizim."
"Nuh gemisine almadı beni. Tektim çünkü.
Çokluğu tehdit eden teklikti tekliğim, tekilliğim. Nuh'unkine inat.
Oysa gemiye binebilmenin ilk ve biricik koşuluydu çift olmak. Bu nedenle her türden birer çift alındı gemiye.
Sürekliliği sağlamak için. Türün sürekliliğini. Türün vücut ve bekasını: varlığını ve sürekliliğini."
Yakup Kadri Karaosmanoğlu’nun kıymetli eserlerinden biri. Okunup, üzerine düşünülmesi gereken, milli edebiyat dönemi içerisinde değerlendirilen; toplum ve aile hayatının kusurlu yönlerini açık bir dil ve üslupla gözler önüne seren bir başyapıt. Milli edebiyatı sevenler için tavsiye ederim.