"Her ne oluyorsa ,ya da sen ne olduğunu sanıyorsan, yinede kontrol sende. Kim olduğunu ve hâlâ kendin olduğunu hatırlamaya çalış. Kendini güvenceye al, güvenli mekânlar seç , güvenebileceğin insanlarla ol. Yarattığın dünyada mantıklı kararlar vermeye çalış."
Reklam
Nasipse dostum kafayı fazla bozma.
Eğer hayatta bir şey nasibinizdeyse, o şey vakti geldiğinde gelir sizi bulur;
nasibinizde değilse, yedi cihan bir araya gelse onu elde etmek mümkün olmaz.
Allah’ın verdiği bir nimeti Firavunlaşarak “Bunu ben kazandım, ben başardım” demek ne kadar sapkınlıksa;
“Ben ne kadar çalışsam da Allah bana zaten hiçbir zaman vermez, o hâlde çabam boşa” demek de o kadar yanlıştır.
Zira her iki anlayışta da insan,
ya ilâhî takdiri inkâr ederek kibirlenir,
ya da kaderi yanlış anlayarak tembelliğini meşrulaştırır.
Bu iki tutum, her ne kadar dünyada insanı hemen helâke sürüklemese de,
ahirette hesabı ağır bir sapmaya dönüşür.
Nitekim Kur’ân’da Karun’un diliyle aktarılan şu söz, bu hastalığın özünü gösterir:
“Bu servet bana ancak bende bulunan bir bilgi sayesinde verildi.”
(el-Kasas, 28/78)
Allah Teâlâ bu anlayışı kınamış ve nimeti kendinden bilmenin bir helâk sebebi olduğunu bildirmiştir.
Öte yandan, “Nasıl olsa Allah vermez” diyerek çalışmayı terk etmek de kader anlayışının tahrifidir. Çünkü Kur’ân açıkça şunu bildirir:
“İnsan için ancak çalıştığının karşılığı vardır.”
(en-Necm, 53/39)
Ve yine:
“Allah, bir toplumu onlar kendilerindekini değiştirmedikçe değiştirmez.”
(er-Ra‘d, 13/11)
Hayatta hep bir şeyleri sebeplere bağlayan insanların hayatında kayda değer bir başarı göremezsiniz; bir gün siz de başardığınızda, “zaten”ler hep arkanızdan sıralanır. Onun için bu yılımızın, “zaten”leri pek umursamadığımız; kendi istediklerimizi ve hayallerimizi gerçekleştirebildiğimiz bir yıl olması dileğiyle.
İnsanlar içinizdeki ruhu söndürmek için ellerinden geleni yapabilir, başarınızı kabullenmeyip tebrik etmeyi bile çok gören insanları; hayatınızdan çıkarmak için kaybedecek 1 saniyeniz bile yok.
Sonradan görme insanların en büyük sorunu mallarını Allah yolunda infak etmek gerekirken, insanların gözüne sokarak anlatmalarıdır veya yapacağı sadakayı herkese duyurmasıdır. Ayeti kerimede buyurduğu gibi
Bakara Sûresi 264. ayet:
“Ey iman edenler! Sadakalarınızı başa kakmak ve eziyet etmek suretiyle boşa çıkarmayın; tıpkı malını insanlara gösteriş için harcayan, Allah’a ve ahiret gününe inanmayan kimse gibi. Onun durumu, üzerinde biraz toprak bulunan bir kaya gibidir; üzerine şiddetli bir yağmur yağar da onu çıplak bir taş hâline getirir…”
Göşterişin için mallarını harcayan inanmayan insanların durumunu sadakalarını gösteriş için yapan insanlara kıyaslanmıştır.