Süvariler şehit olan üç arkadaşlarınla Uğurluca'da, düştükleri yerde vatanı ekleyip at binerler. Ne Gediz'e doğru vadi boyunca uzanan akasyaların görkemli güzelliğini izleyecek ne de kaybettiklerinin yasını tutacak vakitleri vardır. Ardahanlı çavuşun mırıldandığı türkü, süvarilerin önden giden yoldaşlarına son selamı olur.
"Bir at bindim başı yok, bir çay geçtim taşı yok
Burada bir yiğit ölmüş, yanında gardaşı yok"