Hz Zekeriya bahçıvan kılındığı Hz Meryem’e bakıp içindeki evlat hasreti yekindi, tüm hücreleriyle “istemek” kesildi ve “Rabbim” dedi, “katından bana temiz bir nesil ver! Şüphesiz sen duayı işitensin!” Duayı aşk halinde etmişti. Anında kabul edildi ve kendisine bildirildi. Bu kez Hz Zekeriya şöyle sordu: “Rabbim, benim nasıl bir oğlum olabilir? Şu kesin ki ben ihtiyarlık çağımdayım, karım ise kısır!”
Oysa Allah’tan evlat isterken de aynı durumdaydı. Ama durumuna bakmadan isteyen kendisiydi. İsteği kabul edilince “ama bu nasıl olabilir?” diyen de kendisi. İki tavır da aynı kişiden sadır oldu, fakat aynı yerden değil. O duayı aşk modunda yaptı, soruyu akıl modunda sordu. İşte dua böyle olmalıydı.