her gün biri çıkar, başlar, benim ben demeye,
altınları, gümüşleriyle övünmeye.
tam işleri dilediği düzene girer,
ecel çıkıverir pusudan: benim ben diye.
Ben, mahşer günün dehşetinden başka imanı secdede başka namaz tanımayanlardan değilim. Ben nasıl mı namaz kılarım* gülü seyrederim, yıldızları sayarım, yaratılışın karşısında büyülenirim, Rabbi'min en güzel eser olan insanın onun bilgisiyle aç beyninin, aşka, aç gönlünün uyanmış ve ya tatmin edilmiş duyguları karşısında hayranlığa kapılırım