Şu an için bir çocuğun genetik kalıtımını, mizacını veya beyninin işleme süresini değiştirmek için çok az şey yapabiliriz fakat bakımı ve sosyal ortamında fark yaratmak elimizdedir. Birlikte çalıştığım travmatize olmuş çocuklardan gelişme kaydedenler, kendilerine destek çıkan en az bir yetişkinle teması olmuş çocuklardı. Onlara özel bir ilgi gösteren bir öğretmen, bir komşu, bir hala hatta bir otobüs şoförü...
"Zamanı gelince doğru kararı vereceksin."
"Ne demek istiyorsun?"
"Eğer seçim senin seçimin olacaksa doğru olacak. Yalnızca kimsenin senin adına karar vermesine izin verme, annenin, arkadaşlarının veya benim ... "
Her karar (ne yemeleri gerektiğinden ne giymeleri ve nasıl düşünüp dua etmelerine varıncaya dek) çocuklar adına alınıyordu. Beyinde kendilik duygusunun oluşup gelişmesi veya gelişmemesi kişinin beyninin bu duygudan sorumlu bölümünü ne kadar çalıştırdığına bağlıdır. Kendilik gelişimi için çocuğun kendi adına seçimler yaparak bu seçimlerin sonucunu yaşaması gerekir. Eğer size tek öğretilen şey kurallara uymanız gerektiği ise, kendinizin ne olduğu ve neyi sevdiğinizi bilebilmenizin pek bir yolu yoktur.