İnsanlık, acıları, çileleri katederek ilerliyor ömür denilen yolda. Ne yazık ki akıl, bencilliğin, hırs ve ihtirasın kuyruğuna bağlı. İnsanlık, vahşeti yaşam biçimi olarak benimsemiş. Bu tavrında da kararlı gibi görünüyor.
“Yalan söyledi”, diye yüksek sesle konuştu. “Beni her şeyi göze aldığına inandırdı, ama onu buraya getiren kardeşinin geri götürmek üzere beklediğini biliyordu.” Kahkahaya boğuldu. “Ah şu burjuvalar! Meteliğim yokken kardeşine uygun görmüyordu. Bankada hesabım olunca, kızı bana kendi ayaklarıyla getirdi.”
Eskiden büyük bir kuvvetle içine işleyip keskinliğini uzun süre muhafaza eden kavga şevkinin daha o anda söndüğünü gören Martin, kendisini sürekli tahlil eden ve bunu, yaşamasını engelleyecek kadar çok yapan, erdemli, yalnız ve sade bir varoluş içinde bulunduğunu keşfetti.