İlaçların üzerinde, “Serin yerde muhafaza ediniz," yazarken kelimelerin üzeri boş. Kelimeler ilaç değil çünkü. Kelimeler aç! Yalanın soğuğu koruyor şimdi onları. Yüzyıllar öncesinden kalmış bir ceset gibi koruyor. Bu yüzden kaçıyorlar güneşten köşe bucak. Kasketlerini eğiyorlar yüzlerine tanınmamak için.
Sevgili Dost,
Hafız, "Hiçbir yol yoktur ki sonu olmasın," demiş ama ne çıkar! Bizim otobüslerimizin aynalarında hâlâ, "Ömür biter yol bitmez," yazıyor. "Düz yolda da sürçer insan," deyince Çehov, Âşık Dertli cevap veriyor: "Doğru gitsem yollar komaz / Bükük yollar boynum gibi."