Elifecem
@Hallediyorum
12 okur puanı
Temmuz 2016 tarihinde katıldı
Doğa ile insan arasında biraz daha çok anlayış gerekirdi. Doğa sık sık bizim zekice yapılarımızın tümünü havaya savurarak eğlenir. Siklonlar ,depremler... Ama insanoğlu kolay kolay boyun eğmez . Durmadan yapar, yeniden yapar inatçı küçük bir hayvan .Her şey onun için yapı malzemesidir.
Reklam
"İnsanoğlu," diyorsunuz , "vazgeç uçmaktan! Niçin uçmak istiyorsun? Sen hiç uçtun mu ki ?"
Ah ,bir taş gibi ,bir bitki gibi bilinçsiz olmak! Kendi adını bile artık anımsamamak!
Öyleyse dinginlik dediğimiz şeyin içimizde var olduğunu söyleyebiliriz. Size de öyle gelmiyor mu? Peki bunun nereden kaynaklandığını biliyor musunuz? Çok yalın bir olgudan, yavaş yavaş kentten çıkmış olmamamız olgusundan yani, kurulmuş bir dünyadan : evler ,yollar, kiliseler , alanlar ; ama yalnızca bu anlamda kurulmuş olmasından değil ,aynı zamanda, insanın artık şu bitkiler gibi, yaşadığını bilmeksizin , yaşamış olmak için yaşamamasından ; tersine ,var olmayan , bizim yaşamın içine koyduğumuz bir şey için yaşamasından ; yaşama anlam ve değer veren bir şey için yaşamasından kaynaklanıyor.
Dağ sen , insandan çok daha büyüksün ; sen de kayın , sen de ceviz ,sen de köknar ; insanoğlu küçük bir hayvandır, doğru , ama , içinde sizde olmayan bir şey var
Reklam