Boş , sevgili dostum . Siz o sözcükleri bana söylerken kendi anlamınızla dolduruyorsunuz ; ben de kavrayamıyorum onları, kaçınılmaz olarak , kendi anlamımla dolduruyorum. Birbirimizi anladığımızı sandık ; oysa gerçekte birbirimizi anlamadık.
İçimdeki bu yabancıya nasıl katlanacaktım? Benim için ben , kendim olan yabancıya? Onu nasıl görmeyecektim? Onu nasıl tanımayacaktım? Onu sonsuza dek yanımda ,içimde ,başkalarının gözünde ,kendi gözümün dışında tanımaya nasıl yazgılı kalacaktım?