Zaten sevincin en güzel tarafı, tesadüfi ve bedavadan olmasıdır ; özgürdür sevinç ve Tanrı’nın armağanıdır herkese, ıhlamur çiçeğinin esip gelen kokusu gibi
Daha bir kaç gün önce, kuvvetli kuzey rüzgarlarında burada durmuş, soğuktan titreyerek yakamı kaldırmış kayının haşin rüzgarda istifini hiç bozmamasını ve bir yaprakçığını bile vermemesini hayranlıkla izlemiştim; inatla, cesaretle sertçe direnmiş , sararmış eski yapraklarına sahip çıkmıştı ağaç.Ve şimdi,bugün, ılık durgun ateşimin başında odun kurarken gördüm:Çok hafif,yumuşak bir esinti çıktı , nefes gibiydi ve onca zaman tutunan o yaprakların yüzlercesi binlercesi dayanmaktan yorularak, inatlaşmaktan, yiğitlenmekten yorularak sessizce, hafifçe , istekle uçuşup gitti . Beş altı ay sımsıkı tutunup direnen yapraklar sıradan bir esintiye , hafif bir nefese birkaç dakika içinde yenik düştü, çünkü zamanı gelmişti, çünkü o zorlu direnişe artık gerek kalmamıştı.