"Kendimden öncekilerin hepsinden çok daha başka türlü yetenekleri olan mucidim ben; bir müzisyenim dahası, aşkın anahtarına benzer bir şey bulmuş olan. Şimdi, yalın göklü sert bir kırın soylusu olarak duygulanmaya çalışıyorum, dilenci çocukluğumun, çıraklığımın ya da tahta kunduralarla gelişimin, kalem tartışmalarının, beş ya da altı kez dulluğun, dik kafamın arkadaşların düzeyine çıkmama engel olduğu birkaç şölenin anısıyla. Yerinmiyorum olağanüstü şenlikteki eski payıma: Alabildiğine besliyor kuşkuculuğumu, bu katı karın havası. Ama artık kullanılamayacağı için bu kuşkuculuk, ve zaten ben de yeni bir kargaşaya adadığım için kendimi, - Deli olmayı bekliyorum, çok korkunç."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Beni toprağa mevsimler karmalı
Doğa, kendimi sana sunuyorum
Açlığımla, susuzluğumla
Lütfen doyur, suya kandır
Umurumda değil hiçbir şey
Ha evde gülmüşüm ha güneşte
Hiçbir şeye gülmek istemiyorum:
Bırakın, bu mutsuzluğum özgür olsun.*
"Yollarda, kış geceleri, barınaksız, giyeceksiz, azıksızken, bir ses kuşatırdı donmuş yüreğimi: 'Güçsüzlük ya da güç: Al sana, işte güç. Bilmiyorsun nereye gittiğini, bilmiyorsun niçin gittiğini oraya, gir hrr yere, yanıtla her şeyi. Bir ceset olsaydın ancak bu kadar öldürebilirlerdi seni.' Sabahleyin bakışım öylesine yitik ve davranışım öylesine ölgün olurdu ki, karşılaştığım insanlar belki de göremezlerdi beni."