“Yahu ne oluyor bunlara? Hemen ölüyor muyuz?”diye söylenmişti.”Ölsek ne olacak sanki…Onlara ne?Ben onlar için neyim?…”Sonra,daha acı ve insafsız bir tavırla ilave etmişti:Ben onlar için hiçbir şey değilim…Hiçbir şey değildim…Senelerden beri aynı evde yaşadık…Bu adam kimdir diye merak etmediler…Şimdi çekilip gideceğimden korkuyorlar…”
Niçin insan dedikleri mahluku anlaşılması ve hakkında hüküm verilmesi en kolay şeylerden biri zannediyoruz? Niçin ilk defa gördüğümüz bir peynirin evsafı hakkında söz söylemekten kaçtığımız halde ilk rast geldiğimiz insan hakkında son kararımızı verip gönül rahatıyla öteye geçiveriyoruz?
Bütün teessürlerimiz , düş kırıklıklarımız , hiddetlerimiz , karşımıza çıkan hadiselerin anlaşılmadık , beklenmedik taraflarınadır. Her şeye hazır bulunan ve kimden ne gelebileceğini bilen bir insanı sarsmak mümkün müdür?