Otistik bir çocukla zaman geçirmeye dair en dokunaklı
ve insanı savunmasız bırakan şeylerden biri sadece bir kişiymiş gibi görünen ya da nasıl bir kişi olacağını unutmuş
bir kimseyle aynı odada olmaya benzer.
İnsan mutsuzluklarının aşırılıklarını bilme yönündeki
her zaman ölçülü isteğimize meydan okuyan, deliliğe dair
günümüz korkularından canlı biçimde bahseden üç modern
koşul, üç modern psikiyatrik teşhis vardır: çocukluk otizmi,
şizofreni ve depresyon.
Her iki edimde de ihlal, tatminlerinin bencilliği ve acımasızlığı
olarak adlandırılabilecek şeydir. Her iki edimde de vazgeçilebilecek şey ya daimi ya geçici, diğer insanlara duyulan
ihtiyaçtır. İntiharla mastürbasyonu bu kadar utanç verici,
saçmalık raddesinde bu kadar dehşet uyandıran edimler
haline getirenin içerebilecekleri bu şiddet, bu şiddetli samimiyet olmasıdır.
Onun dünyasındaki yetişkinler de herkesin içmesini bekleyen alkolikler gibi onun katılabilmesi, neşelenebilmesi, konuyu anlayabilmesi için (bu kabaca hem ebeveynliğin hem kültürün var olma sebebidir: insanları
konuyu anlamak için ayartma) her şeyi yapacaktır.
Sapkınlıktaki düşmanlık, sapkınlığı oluşturan
ve çocukluk travmasını yetişkinliğin zaferine çevirmeye
hizmet eden edimlerde saklı bir intikam fantezisi içinde
şekillenir.