Hamide
@Hamide_sakarya
33 okur puanı
Haziran 2023 tarihinde katıldı
Çocuk olmayan sevemezPsikoloji-İnceleme
son derece olgun kişiler arasından seçilen insanların aynı za-
manda "çocuksu" oldukları gerçeğinin ayırımına vardığım za-
man kavradım. Bu insanların içinde bulundukları durumu "sağ-
lıklı çocuksuluk", "ikinci saflık" olarak adlandırdım. Aynı şeyi
Kris ve ego psikologları "egonun hizmetindeki gerileme" olarak
adlandırmış ve bu durumun sağlıklı insanlarda da gözlendiğini
ortaya koymakla kalmamış, aynı zamanda psikolojik sağlığın
olmazsa olmaz parçası olduğunu da kabul etmişlerdir. Sevginin
de bir gerileme olduğu gerçeği benimsenmiştir (gerileyemeyen
sevemez de denilebilir, o halde)
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
10/10
dünyanın temel Varlığı al-
gılandıkça kişinin o an için kendi Varlığına da (kusursuzluğuna,
daha kusursuz bir şekilde kendi olmasına) daha yakın olduğu
anlamına geliyor. Bu etkileşimin her iki yönde de geçerli oldu-
ğu görülmektedir, çünkü kişinin kendi Varlığına yakınlaşması
dünyadaki V-değerlerini de daha kolay görebilmesini sağlamak-
tadır. V-şen olmaya başladıkça dünyanın V-şenliğini de daha ko-
lay görebilmektedir. Güçlendikçe dünyadaki güç ve erki de da-
ha iyi görebilmektedir. Çökkünlüğün dünyanın daha az iyi gö-
rülmesine neden olması ve dünyanın daha kötü görülmesinin
çökkünlüğe neden olması gibi her biri bir diğerini daha olanak-
lı kılmaktadır. Her ikisi de kusursuzluğa (ya da kusursuzluğun
yitimine) doğru ilerledikçe kişi ile dünya birbirlerine daha çok
benzemeye başlayacaktır.
Sınıflandırma kavramı tümüyle genel sınıflara dayanır. Sınıflar olmasaydı yakınlık, eşitlik, benzerlik ve ayrım kavramları tümden işe yaramaz olurdu. Ortak yönleri olmayan iki nesne karşılaştırılamaz. Bunun yanı sıra, iki nesnenin ortak yanları olduğunu söylemek zorunlu olarak kırmızılık, yuvarlaklık, ağırlık gibi bir soyutlamayı getirir. Ancak bir kimseyi soyutlama olmadan algıladığımız, tüm niteliklerini aynı anda ve birbirini gerektirir biçimde algılamakta direttiğimiz zaman artık sınıflandırmamız olanaksızdır.
İnsanların ölümüne yol açan bir deprem, yalnızca hem sınırsız bir şekilde seven hem de gülmeceden yoksun olan, her şeye gücü yeten ve dünyayı yaratan kişisel bir tanrıya gereksinim duyanlar için bir bağdaştırma sorunu oluşturur. Depremi kişiselleştirmeden, doğalcı bir yaklaşımla, yaratılmamış olarak algılayan bir kişi için bu durum etik ya da değerler felsefesinin alanına girecek bir sorun oluşturmaz, çünkü sırf onu sıkıntıya sokmak için "kasıtlı olarak" gerçekleştirilmemiştir. Omuzlarını silker ve kötücül insan merkezli olarak tanımlanabilirse- mevsimleri ve fırtınaları benimsediği gibi kötüyü de benimser.
Kendini gerçekleştiren insanlar aynı zamanda hem bencildir hem de değildir. Hem Dionysos hem de Apollo gibidir. Bireyseldir ve toplumsaldır, ussal ve usdışıdır, diğerleri ile birleşmiştir ve onlardan ayrıdır, vb ...