Her suçlu, aynı zamanda işlediği suçun tanığıdır fakat hakimi değil.
Reklam
Şakayla mizah, espri, latife, nükte, alay, ironi arasındaki farkı netleştirmek için; şakanın, muhatabının zaafını, şakacının gücünü vurgulayıcı temel fonksiyonunu
akılda tutmak gerek. Bu bakımdan şaka, sanıldığı kadar
komik bir şey değildir. Şakalara gülmemizin sebepleri
arasında, 'bir korkunun boşa çıkması' başta gelir.
Ellerindeki her tür malzemeyle korkunç ihtimaller
üretenler ile bu ihtimalleri zayıflatma teknikleri geliştirme/uygulama yeteneğiyle/yeterliliğiyle övünenler, çağımızın ulaştığı yüksekliği tayin eden iki kanadı oluşturuyorlar. Bir ihtimalin kıyamete kadar ihtimal olarak kalması
[ya da önemini koruması] muhtemel midir? Bana kalırsa
hayır, değildir. En 'büyük' ihtimal olan ölüm, bütün ihtimalleri yutar, sindirir ve/ya da def eder.
İnsanlar, hapishane hücresinden darağacına götürülürken asla uyuklamazlar ama beşikten mezara giden yolda
horul horul uyurlar.
Kulaklarımızı sabiden de fazlasıyla hafife almıyor
muyuz? Kulaktan dolma olanı küçümserken gözlerle görüleni yüceltiyoruz. İnsanların birbirleri hakkındaki yargılarını sözlerden ziyade imaj belirlemiyor mu? .. Bir kulaktan ne girdiyse, öbür kulaktan -ses hızıyla- çıkıyor.
Modern bireylerin kulakları en çok da gözlük takmaya yarıyor.
Reklam