Piraye'ydi aşkın adı ve Piraye, şiirden bir kadındı.Yaşanan onca aşk acısını, tutku dolu,hasret kokan şiirlerin nadide çiçeğiydi.Şiirden şair yarattı.Şair ile aşk oldu.Aşk ile yoğrulup, aşk ile piştiler..
Dünyada sizden,yani bütün erkeklerden niçin bu kadar çok nefret ediyorum biliyor musunuz? Sırf böyle en tabii haklarıymış gibi insandan birçok şeyler istedikleri için...Beni yanlış anlamayın,bu taleplerin muhakkak söz haline gelmesi şart değil...Erkeklerin öyle bir bakışları öyle bir gülüşleri,ellerini kaldırışları var ki..Kendilerine ne kadar fazla ve ne kadar aptalca güvendiklerini fark etmemek için kör olmak lazım.Herhangi bir şekilde talepleri reddedildiği zaman düştükleri şaşkınlığı görmek,küstahça gururlarını anlamak için yeterlidir.Kendilerini daima bir avcı,bizi zavallı birer av olarak düşünmekten asla vazgeçmiyorlar.Bizim vazifemiz sadece itaat etmek,istenilen şeyleri vermek...Biz istemeyiz,kendiliğimizden bir şey vermeyiz..Ben bu ahmakça ve küstahça erkek gururundan tiksiniyorum.Anlıyor musunuz?