Suçlu olan o ama yine ben dayak yedim. Neymiş erkeğin elinin kiriymiş, ne çok büyütüyomuşum. Bir değil iki değil kaç kez aldattı amirim. Haşa Allah mıyım ben? Affetmenin de bi haddi hududu vardır. Onca tahammülüme rağmen yine de az kalsın ben canımdan olacaktım.
Menfaatleri olmayanların muhabbetlerinin de olmadığı bir dünyada böyle insanlarla dost olduğum için çok şanslıydım. Böyle insanların nesli tükeniyorken onlarla fosilleşmiş ilişkilerim olduğu için de!
Ama bakışlarımla bir erkeğin bakışı karşılaşsa eminim o erkek gözlerini bir daha asla gözlerime değdirmek istemezdi. Zira bir kadının hülyalı bakışlarından çok, bir kartalın avını arayan keskin dikkati hâkimdi gözlerime.