Ben çocukken, babamın ağzından duyduğum en ağır sıfat 'kaba' idi. Çünkü onun gözünde bir insanda, bir harekette, bir tavırda, bir sözde görülebilecek en affedilmez kusur buydu. Kibarlığa, nezakete, ruh inceliğine tapan bir adamdı.
Hakikati seviniz, o da sizi sever; hakikati arayınız, o da sizi arar ve üstüne yalan Çin Setleri gibi kalın duvarlar örsün, altında kalan hakikat bir ince iniltiyle,bir hafif rüzgar dalgasıyla, herhangi bir küçük işaretle mevcudiyetini bildirir “ Burdayım!” der.
Bir yerde uzun zaman kaldığınızda, dünyanın ne kadar büyük ve uçsuz bucaksız olduğunu unutuyordunuz. O enlem ve boylamların uzunluğunu algılayamıyordunuz. Kendi içimizdeki uçsuz bucaksızlığı da algılayamadığımız gibi...