Öğretmen arkadaşımız ve ailesinin enkaz altında olduğunu öğrenmiştik hani şu Rönesans Rezidans... İki hafta geçti cenazeleri teyit etmiş ailesi o zamanlar saatler geçtikçe cenaze derdine düşmüştü insanlar biz de şükrettik sevdiklerimizin cenazelerinin bulunmuş olmasına, çocukları vardı bir de 3 sene olmuş bugün rahmet okuyup dua ederken o bebeğin de ölmüş olmasına şükrettiğimiz bir zamana gelmişiz. Kazaya kadere iman etmeyen insanlar değiliz ama sulanmayan çiçeğin solması kaderden midir?