Hande Sarıkaya

Hande Sarıkaya
@Hande_gulus
Ama sonuçta dünyada yapayalnızdı ve onu kendisinden başka sevecek kimse yoktu.
Sayfa 227·Kitabı okudu
Edebiyat
Reklam
İnsanların her zaman birbirlerinden uzakta olduklarını fark etti. Birisi acı çektiğinde, acısı sadece kendisine ait oluyor, hiç kimse o acıyı birazcık olsun dindirmiyordu; bir insan acı çektiğinde, duydukları sevgi ne denli büyük olursa olsun, diğerlerinin bu yüzden acı çekmediklerini ve yaşamdaki yalnızlığı işte bu durumun oluşturduğunu fark etti.
Sayfa 193·Kitabı okudu
Edebiyat
Neden hiç kimse asla doğruyu söyleme cesaretini göstermedi?
Sayfa 171·Kitabı okudu
Edebiyat
Kendisini, yapayalnız eve geri götüren o sokaklardan, o hep aynı, hep bomboş olan sokaklardan nefret etmeye başladı.
Sayfa 150·Kitabı okudu
Edebiyat
İhtiyatlı olmak ha! Ah, ihtiyatsız olabilmeyi ne kadar çok isterdi bilir misiniz? Tüm yaşamını bu yola koymuştu; yaşayacak pek az vakti vardı, bu sefer de olmazsa, muhtemelen her şey bitmiş olacaktı.
Sayfa 112·Kitabı okudu
Edebiyat
Reklam