"Kabuğunuz sizi koruyabilir, ama iyi şeylerin etkisini tam anlamıyla hissetmenizi de engeller. Depresyon yaşama uyanmak için ödediğimiz bir bedel olabilir, her ne kadar üstümüze çullandığında sanki hiç kapanmayacak bir borçmuş gibi hissettirse de... Her gecenin bir sabahı vardır elbet ama gece yine o karanlık gecedir. Ama zevkin sadece acıyı telafi etmediğini, bazen acının kendisinden de doğabildiğini bilmek insana iyi geliyor."
Normallik ne büyük armağanmış! Her an üstünden kayıp, zihnimizde sinsice bekleyen o varoluşsal korkuların ortasına düşebileceğimiz görünmez birer ipte yürüyoruz aslında her birimiz.