Karadelikler yakınlarındaki yıldızlardan kopan parçaları yutarak büyüyormuş, tıpkı insanlar gibi. İnsanlar da içlerinin karanlığını ruhunu emdikleri başka insanların aydınlığıyla besliyor. Anlasana herkes birbirinin katili ama sorsan herkes çoban yıldızı.
Ölüm haberi tuhaf şey, istenmeyen misafirlere benziyor. O gelince evin bütün düzeni bozuluyor, kap kaçağın yeri değişiyor, kimin nereye oturacağı karışıyor, her yerimiz ayıplanacak tozlar içinde kalıyor sanki. Ne kadar ovsak da bir türlü tam temizlenmiyor.
Ruhunuzu ele geçiren zifiri karanlığa diri diri gömülmeye niyetiniz yoksa, kendi ölümünüze fazla kafa yormaz, o kapınızı çalmadıkça bizzat gidip hatırını sormazsınız.