Bir zaman şeytan bana şöyle söyledi: ''Tanrıların da kendi cehennemleri vardır: İşte bu, insanoğluna olan sevgisidir.'' Onun şöyle dediğini de duydum: ''Tanrı öldü: İnsanoğluna acıdığı için.''
Toplumları halk yapan şey ortak geçmişleridir. Ortak geçmişlerini yeniden yazabilirsen onları istediğin yere güdebilirsin. Eğer nerden geldiklerini bilmezlerse, gittikleri yerin daha iyi mi, kötü mü olduğunu ölçemezler. Ölçümün olmadığı yerde şikayet olmaz! Sorumlu aranmaz! Güdersin.
Hayat, acı ve sevginin zıtlığında yaşlanan bir ikilemde çalışan denklem gibiydi. Acılar paylaşılarak azalır, sevgi paylaşılarak çoğalırdı. Hayatın temelinde daima paylaşmak vardı.