Haklı bir öfkenin kaynağı ya merhamettir ya da adalet! Eğer bu haklı öfkenin kaynağından uzaklaşırsan mazlumların safında basladigin kavgayı zalimlerin tarafında bitirirsin.
Öfke, bir zülüm karşısında bize tarafımızı belirleme ve onunla mücadele etme cesareti verir. Zalimler gibi ruhu ile aramıza çektiğimiz çizgiyi aşılamayamayacak kadar derin ve görünür kılar.
Adaletsizlik karşısında öfkelenmek, zülüm karşısında öfkelenmek, göz göre göre işlenen bir vahşet karşısında öfkelenmek, göz göre göre işlenen bir vahşete, binlerce yıllık insan medeniyetinin tırnaklarıyla kazıya kazıya ter, gözyaşı ve oluk oluk kan dökerek elde ettiği bütün değerli kazanımları ayaklar altına alarak, göz göre göre sessiz, bile isteye taraf ve destek olanlar karşısında öfkelenmek, çocuklar yakıcı fosfor bombaları ile öldürülürken öfkelenmek elbette iyidir.Öfkelenmemek ise bütün bu cinayetlere kayıtsız kalarak bir bakıma onlara ortak olmak gibi kötüdür.