Her baskılı dönemde en çok acı çeken niye yazarlar olur? Hemen her ülkede, yazarlar işbaşındakilerin öfkesini çeker. Yazarın elinde kalemi ya da yazı makinesi var. Okurlarına düşüncelerini ulaştırmak içim az ya da çok satışlı dergileri, gazeteleri var. Yazıdan her zaman korkulmuştur. Yazı, en güçlü silah sayılmıştır. Her ülkenin, her çağın zorbaları, dürüst yazarları sindirmek, yok etmek, susturmak yollarına başvurmuşlardır, vurmaktadırlar.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Önce, ozanlar ölsün
Sonra, hiç kimse
Varsın ozansız kalsın dünya
Barışı
İnsanlığı
Sevgiyi
Yarattılar ya!
"İnsanlar sevgisiz, insanlar onursuz, insanlar ezilmiş, buruk,çaresiz bırakılmasın. Güzel emek, kutsal emek sevilsin, sevdirilsin. Eğriler eğitilsin. Doğruya gerçek saygı duyulsun. Özgürlük horlanmasın. Toplum durdurulmasın, Kokuşmasın. Aksınç Yamuk eller, çirkin eller, hayın eller kırılsın." (Orhon Arıburnu'nun 1982 yılında yazdığı bir çeşit kalıt yazısıdır. )
Çocukluğumda okuduğum kitaplardaki sözcükler yaşamımı aydınlatan birer yol göstericidir. Kişi çok şeyler okumalı. Az okursa onların etkisinde kalır, tek gerçeği okuduklarını sanır,aldanır. Hep okuyacaksın, her şeyi okuyacaksın, bunları birbirleriyle karşılaştıracaksın, yorumlayacaksın, etkileşimlerini duyumsayacaksın. Büyükbabam " Tek kitaplıdan korkulur" derdi.
geçmişe özlem
Yaş ilerledikçe mevsimlerin güzelliği daha çok duyuluyor. Çocukluk,gençlik günlerinde yaz olsun, kış olsun, güz olsun, fark eder miydik? Sürekli bir ilkyazdı yaşam o günlerde, ama yaşınız elliyi altmışı bulsun, o zaman güz neymiş, kış neymiş, yaz neden başkaymış, hele ilkyazın gelişi nasıl bir sevinç nedeniymiş, o zaman anlayacaksınız. "Anlar ki yolcu yol görünür serviliklere" mi demişti Yahya Kemal'imiz? Hiç sevmem bu dizeyi, umutsuzluk, yılgınlık duyurur. Yol her zaman belli bşr sonuca doğru gider. Önceden korkmak, korkutmak niçin?