Anneden başlayarak, vatandan, dosttan öksüz; büyük nasip..Tarih
Kadın, onun için, tam İslâmi mizaç ve ölçü gereğince, lâzım olduğundan ne bir miskal fazla ne de bir miskal eksiktir. Hele Gaye İnsan ve Ufuk Peygamber'in bir hadîslerinde buyurdukları gibi, erkeğin helâkini kadına kölelikte gösteren menfi seciyeye son haddi ile uzak..
Sâdelik, basitlik, şatafatsızlık.. En genç çağından başlıyarak son ânına kadar aslâ ayrılmadığı şiâr.. Öyle bir şiâr ki, derin, temel sahibi bir şahsiyet taşıdığının ve çıkartma kağıdı dünyalara inanmadığının en büyük delili..
Ahlâkın oluşmadığı yerde bütün oluşlar yıkılıyor..Tarih
(...) Şimdi, devleri kelepçeleyen bir sürü cüce şeklindeki piç mimarî, o zaman, katırla sıpa farkı gibi, çok daha az çirkin olmak şartiyle yeni yeni doğmakta..
"Abdülhamîd sade mevkuteler değil, her türlü kitap üzerinde de sımsıkı bir murakebe kurmuştu. Ahlâk ve din ölçülerine zıt ve her çeşit fesatçı kitap yayınları, Maarifin filtresinden geçemezdi. Bugün, filminden karikatürüne, dergisinden romanına kadar yalnız cemiyeti zehirlemeye memur yayınlar, 0 zaman, Abdülhamîd'in filtresi sayesinde, cemiyete tek dam'a zehir aşılayamayacak hâle getirilmişti. Bu hareketinde ötürü de, Abdülhamîd'in ismi, kurtarıcı ve koruyucu değil de öldürücü ve fikri boğucu...
Tam tersi!.."
"Müslümanların Halifesi ve Türklerin Pâdişâhı sıfatiyle İkinci Abdülhâmîd'in ilk yılları, bir gözetleme, kollama ve inanmadığı gidişe gönülsüz katlanma safhası... Bu safhada o, bir müddet sonra ruhunun çizgilerini maddeye nakşetmek üzere fırsat bekleyen ve itici cereyanları taşırmaktan çekinen, gayet nâzik bir tedbir, idare ve politika dehâsı belirtir. Fakat bu dehâ asla ihlâs dışı bir seyir takip etmez, sadece tahtını ve milletini kurtarmak ve geçidi atlatmak için çileli bir sabır ve tahammül şiârı arz eder."
"Başlıca emperyalizma metodu olarak ruhta ve maddede çökertmenin ilk şartı borçlandırmak olduğuna göre, Abdülhamîd, Hükümdarlığında devletine yaptırdığı gibi, şehzadeliğinde, nefsine tek kuruş borç etmeyi yasak etmiş olarak, karşımızdadır."