"Ama bir tabutun üstündeki çiçeklerin ne anlamı olabilir ki?Beni teselli edecekler,sözcükler söyleyecekler,sözcükler;fakat ne yardımı dokunabilir ki sözcüklerin bana?Biliyorum,ondan sonra yine yalnız olacağım.Ve insanların arasında yalnız olmaktan daha korkunç bir şey yoktur."***
"İnsanlar yaşama nedenlerini pek çabuk öğreniyorlar," dedi yaşlı adam, gözlerinde beliren acıyla. "Belki de gene aynı nedenle hemen pes ediyorlar. Ama, dünyanın hali böyle işte."