İnsan bazen sadece toprağına değil, hatırlanma biçimine ait hisseder.
Ve bazı yerler insanı sevgiyle hatırlar.
O yüzden, uzak olmak değil mesele...
Kendin olmana izin verilen yere duyulan özlemdir yoran.
Kokusu tanıdık olmayan yerlerde, nefes bile eksik gelir.
En kötüsü, kendine benzememeye başlarsın.
Özüne yabancı, sözlerine uzak, aynada bulanık biri oluyorsun
Çünkü insanı en çok, kendine yabancılaşmak yorar.
O yüzden, ait olduğun yerde olmak, çok güzel bir nimetmiş...