Günümüzde bir çok ailede, otuz-kırk yıl kadar önce tek maaşla sağlanabilen temel ihtiyaçların giderilmesi için, hem anne hem de baba çalışmak zorunda kalıyor. Bebeklerin annelerinden ve annelerinin yerine koyabilecekleri diğer her türlü figürden ayrılması ve bunun sonucu olarak bireyler arası temas için pek az olanağa sahip olması, duygusal yoksunluğun en yaygın biçimlerindendir; hastalık açısından da temel faktörleri oluşturabilir.
Öz denetimi yüksek insanlar, bir topluluk içerisinde başkaları ile en verimli şekilde etkileşime geçebilen ve yine öz denetimi yüksek yetişkinler olarak büyütülecek çocuklar yetiştirebilen insanlardır.
Çocukların ve yavru hayvanların biyolojik öz düzenleme kapasitesi neredeyse hiç yoktur; iç biyolojik durumları – nabız, hormon seviyeleri, sinir sistemi aktivitesi – tamamen kendilerine bakan büyüklerle ilişkilerine dayanmaktadır.
Kendi sınırlarımın nerede başlayıp nerede bittiğini bilmiyorsam, potansiyel olarak tehlike arz eden bir şeyin sınırlarına ne zaman tecavüz ettiğini de bilemem.
Bir de, hafızasının, zekasının, öz benliğinin bebekleşen bir kaosa dönüşmesini çaresizce izleyen birinin yaşadığı ıstırabı hangi salim kafa tahayyül edebilir ki?