Kitabın büyük kısmını belli bir hikâye oluştursa da, en önemli ve tekrar okunması gereken kısmı ilk 40 sayfası. İnsanı tanımlayan bir kısım; Dostoyevski her zamanki gibi insanın acizliğini yazmış.
Kitap genel olarak klasik bir vampir hikayesi ve aceleye getirildiği çok belli. Sonlarına doğru bazı şeyleri açıklığa kavuşturmasını bekledim; mesela Carmilla’ya ne oldu? Kitap güzel ve dili akıcı. Dracula kitabına ilham olduğu çok açık.
Gücümün ve zayıflığımın karşı konulmaz yasasına uyuyorum diye zalim sanma beni. Senin yüreğin yaralandığı vakit, benim kabına sığmayan yüreğim de seninkiyle birlikte kanar. Muazzam küçüklüğümün sevinciyle senin sıcak canının içinde yaşıyorum; ve sen, benim canımın içinde öleceksin.