Onu büyük bir sevgi ile bekleyen bir insana ya da bitmemiş bir işe karşı sorumluluğun bilincine vakıf olan insan, hayatını asla bir kenara bırakamaz. Varoluşunun "neden'"ini biliyordur ve hemen hemen her "nasıl" a dayanabilecektir.
Bir kişinin yerine başkasını koymanın imkansızlığı kavrandığı zaman, kişinin kendi varoluşu ve tüm cesameti ile görünebilmesinin devamlılığı için duyduğu sorumluluğu ön planda olur.
Hiçbir bilim, mutluluk, talih iyinin ve kötünün işleyişi, varoluşun değerleri konusunda aydınlatamaz bizi; her birey ölür ve gizini kendisiyle birlikte götürür.