Machiavelli’nin asıl amacı dağılmış İtalya’nın toparlanabilmesi için birinin çıkıp iyi veya kötü otorite kurmasıdır. Machiavelli, geçmişteki uygarlık ve imparatorlukların yönetimlerini incelemiş ve kendi tecrübelerini de ekleyip o dönemin yöneticilerine, prenslere tavsiye niteliğinde bu eseri yazmıştır. “Amaca giden her yol mübahtır.” Cümlesi zamanında eleştirilse de geçmişten bu yana yaşanan olaylardan aslında bu düşüncesinin ne kadar doğru olduğunu bize göstermiştir. Çünkü herhangi bir ülkede darbe gerçekleştiğinde darbe başarılı olduğunda darbeciler Kahraman ilan edilir. Bu aslında önemli olan sonuca ulaşmak olduğu, Machiavelli’nin “Amaçlar araçları meşru kılar” sözünün en iyi açıklamasıdır. Bu eser,başarılı bir devlet adamı olmaları için yöneticilere, neleri yapıp neleri yapmamalarını gerektiğini tembihler. Devlet adamının hem korkulacak hem de sevilecek kişi olmasının çok önemli olduğunu vurgular ancak korkunun daha baskın olması gerektiği vurgulanmıştır. Güçlü bir prensin iki hayvanın doğasını taklit etmesiyle var olacağını söylemiştir: “insanın tuzaklarını tanımak için Tilki, Kurtları korkutmak için de Aslan olması gerekir.” Machiavelli’nin bu düşünceleri zamanla “Makyavelizm” düşüncesini doğurmuştur.